Arrêter l'animation: bouton rouge. La relancer: bouton vert.

FR

ONZE NIEUWS


FIPRESCI – Cinelatino Festival


FIPRESCI – Cinelatino Festival 29th convention in Toulouse from March 17th
to 26th, 2017

It is in Toulouse, the town that Claude Nougaro so brilliantly celebrated and which is dubbed “the pink city” (when the sun sets it lights up the red brick buildings and that is a show in its own right!) that took place the 29th edition of Cinelatino. This festival is dedicated to the production and direction of films from Latin America.

Nine full length fiction movies (first or second films), never shown in France, coming from Chile, Columbia, Brazil, Cuba and Mexico were contestants for the FIPRESCI award.
Remarkably 4 films were from Chile.

As a journalist and movie critic based in Belgium, Cinelatino gave me the opportunity to discover a kind of cinema which is scarcely displayed in my adopted country. There are few opportunities to see such movies with the ensuing lack of familiarity.

Thanks to this immersion into Latin American movies during the festival I was in a position to grasp a number of salient facts about that continent. As a matter of fact and in spite of those movies originating from very distinct countries, a number of common points emerge clearly. One of them is obviously male chauvinism which seems to pervade South America. It is evidenced in practically all the movies selected with screenplays emphasizing the masculine perspective and unfolding power plays that range from strong to violent.

Youth is also a recurring theme in the movies we saw: a younger generation that longs for freedom but has to fight economic problems, family deficiencies and is faced with authority and its excesses whether institutional or private.

Homosexuality is also a theme treated in several movies. It is generally repressed politically, socially or even privately.

As a conclusion I will dwell on Pariente the Colombian movie directed by Yvan GAONA which our FIPRESCI jury decided to recompense. Barring minor differences all three of us (Renata Habets, Bojidar Manov and self) quickly agreed we should award our prize to Pariente.

As far as I am concerned I found the movie genuinely demanding: while the subject is all-important the director did not neglect form, including many references generally obvious but nicely revisited in a very personal way (the opening scene is remarkable in this respect).

Photography is equally excellent and direction, notoriously fluid.

The movie takes place in a small Colombian village where life is marked by the long standing guerilla fought by governmental forces, paramilitary groups and drug traffickers. Against the backdrop of guerilla painstakingly drawing to an end, the focus is on a few members of that small community who share a solid friendship, which is challenged by the return back to normal.
Amongst them Wellington, composed and responsible, cannot reconcile himself with the idea of seeing his former fiancée, his life long love, marry his cousin.

The film is well structured and one never looses track in spite of many stakes being involved. It plays on suspense and emotion in equally talented ways. Here is a first movie that we found promising. We were pleased to learn that the director was not in a position to attend the award giving ceremony because he was busy shooting his second film!

Frédérique Morin, member of UPCB (Belgium)

| Infos.
Publié le: avril 28th, 2017

LUX Prijs: opboksen tegen VS-marktoverheersing



Lux Prize 2015 press seminar. Costa-Gavras (à droite de Doris Pack). Le réalisateur a insisté longuement sur l’importance pour les enfants d’inclure le cinéma dans les programmes d’éducation.

Politiek engagement haalde het op 24 november in Straatsburg van film als vermaak. Sedert 2007 reikt het Europees Parlement er jaarlijks zijn LUX Prijs uit. De eindstrijd ging tussen drie films, evenveel afbeeldingen van een typisch Europese sociale of politieke problematiek. Een goede gelegenheid voor enkele journalisten om de verouderd-futuristische doolhoven van het indrukwekkende EP-gebouw te doorkruisen (en er onder meer een in Poolse klederdracht uitgedoste dame tegen het lijf te lopen, klaar om een accordeondeuntje in te zetten). Maar ook om te discussiëren over de drie lange speelfilms die de eindronde gehaald hebben als ambassadeurs van een noodzakelijke Europese diversiteit.
Door Astrid Jansen

Het is paradoxaal: de hele dag hebben we de woorden “Europese culturele identiteit” gehoord, terwijl het precies de heterogeniteit van deze cultuur is, die moet verdedigd worden. Via de LUX Prijs krijgt deze paradox zin met de filmtaal als gemene deler van de veelheid.

Want film is een universele taal die verbanden weeft tussen de identiteiten die hij wil bewaren. Hij is het ideale middel om waarden over te brengen en de getuigenis van “mensenbroeders” te horen, zo formuleerde de Turkse filmmaakster Deniz Gamze Ergüven het. Met haar speelfilm Mustang won zij de LUX Prijs 2015. Een prijs die een meervoudige cultuur wil bevorderen door aan de drie films van de slotronde een vertaling en ondertiteling in de 24 officiële talen van de Europese Unie te schenken. Maar deze beloning heeft van de LUX Prijs nog geen zwaargewicht op de kalender van de filmonderscheidingen gemaakt. De prijs wordt verpletterd door een loodzwaar institutionalisme, ondanks de goede bedoelingen. Op 24 november 2015 werd de prijs op een drafje uitgereikt in het halfrond van het Europees Parlement, zonder tromgeroffel of bazuingeschal, tussen de bespreking van een verslag over verzekeringsbemiddeling en eentje over fiscale rulings door.

Drie films, drie verhalen uit Europa
“De realiteit van Europa vertellen”, dat is de bedoeling van de LUX Prijs. Via de drie films rijzen vragen op: hoe kan de cinema ons begrip van de wereld verbeteren? Hoe kan de cinema ons als individuen dichter bij elkaar brengen? Met enkele Europarlementsleden en filmregisseurs hebben we gesproken over film als instrument voor de culturele diplomatie. Maar de retoriek wilde maar moeilijk plaats ruimen voor film.

Naast Mustang, zijn de twee andere films van de editie 2015 Urok (De Les) et Mediterranea. Urok van Kristina en Petar Valchanov, verhaalt het morele dilemma van een vrouw die geconfronteerd wordt met corruptie. Peter Valchanov maakte van zijn aanwezigheid in Straatsburg gebruik om de huidige crisis van de Bulgaarse filmindustrie aan te kaarten. De markt wordt er overspoeld door Hollywoodproducties. “Er zijn zoveel talentrijke kunstenaars in Bulgarije. Zij moeten alleen kunnen geloven dat de creatie mogelijk is”, zei hij. .

Mediterranea van Jonas Carpignano is een bittere prent waarin fictie en documentaire gemengd worden. Thema is de weinig gastvrije opvang van clandestiene migranten in Italië. De film steunt op de ervaringen van Koudous Seuhon, hoofdrolspeler en zelf een clandestiene migrant uit Burkina Faso die in Zuid-Italië kennismaakte met een vijandige samenleving en openlijke uitbuiting van buitenlandse werkkrachten. Voor een verbaasd publiek vertelde hij dat hij met gevaar voor zijn leven de Middellandse Zee overstak, niet om de oorlog of de miserie te ontvluchten, maar om “iets anders te zien”.

Het karakter, de levendigheid en de frisheid van de vijf jonge actrices van de winnende film Mustang, hebben de wereld al veroverd. Deze Frans-Duits-Turkse film brengt een emancipatieboodschap via het verhaal van vijf zussen die onderdrukt worden door het patriarchaat. Deniz Gamze Ergüven toont een Turkije van ongelijkheid, hoewel het land veel schoonheid te bieden heeft.

De Amerikaanse bedreiging
“Jullie maken goede wijn en wij goed spektakel, laat ons dus dit domein behouden!” zei een Amerikaans filmproducent ooit aan Costa-Gavras. De Frans-Griekse filmregisseur, al geruime tijd voorzitter van de Cinémathèque française, was een van de genodigden op deze “Europese dag”. Ook hij had het over een nog steeds actuele, niet weg te moffelen realiteit: de invasie van het Amerikaanse model dat de Europese diversiteit benadeelt.

Volgens het Europees Audiovisueel Observatorium (een eveneens in Straatsburg gevestigd onderdeel van de Raad van Europa) boekte de Europese cinema in 2014 zijn hoogste score sedert 1996 met een marktaandeel van 33,4 %. Dat blijft ondermaats. Zeker als men ervan uitgaat dat de Europese burgers er nood aan hebben elkaar te leren kennen via de verwezenlijkingen van hun kunstenaars. Via de film zouden de lidstaten van de Unie overigens een, zo divers mogelijke, Europese “geest” kunnen bevorderen. In 2014 werden in Europa 1600 films geproduceerd, tegen 707 in de Verenigde Staten.

Maar het Europees filmlandschap ziet zijn inkomsten dalen. Schuld daaraan zijn de aanbieders van video on demand. Het gaat om een aanzienlijk nadeel want de cultuursector is een belangrijke schepper van werkgelegenheid. Silvia Costa, voorzitter van de commissie cultuur en onderwijs van het EP maakte overigens volgende belangrijke opmerking: “Wij zouden willen dat elke keer er in het Europees parlement gesproken wordt over industrie, groei en concurrentiekracht, daarbij ook de culturele en creatieve industrietakken mee in rekening zouden worden genomen zonder dat er telkens op moet worden aangedrongen dat dat gebeurt.”

“Ik hoop dat het niet blijft bij vrome wensen”
Waarom geen quota opleggen voor Europese films in de bioscopen? Waarom Netflix en Amazon niet verplichten deel te nemen aan de financiering van de Europese filmproductie? “Het probleem met het Europees Parlement, vooral op de gebied van cultuur, is dat wij niets kunnen opleggen, maar enkel adviseren”. Doris Pack, coördinatrice van de LUX Prijs en gewezen voorzitter van de commissie cultuur en onderwijs van het EP wil “meer gewicht geven aan de cultuur en het cultureel beleid in de Europese Unie”.

Concreet steunt de EU de Europese cinema met financiële hulp via Creatief Europa (het overkoepelend programma dat in 2014 in de plaats is gekomen van o.a. het MEDIA programma). “Tussen 2014 en 2020, zal meer dan 800 miljoen euro beschikbaar zijn voor film via het programma Creatief Europa. Vanaf 2016 zal een nieuw mechanisme van 210 miljoen euro kleine ondernemingen in staat stellen gemakkelijker bankleningen te krijgen in het raam van filmprojecten”. De meest voor de hand liggende uitdaging is dus het Europees Parlement een strategische rol toebedelen voor de creatie, de productie en de concurrentiekracht inzake film. Als Doris Pack zegt te hopen “dat het niet bij vrome wensen” zal blijven, klinkt daarin tegelijk de moeilijkheid door die de commissie cultuur van het EP ondervindt om gehoord te worden.
(vertaling: LM)

Lux Prize 2015 press seminar. Le jury et les lauréats.

Foto’s: © 2015 European Parliament / AudioVisual Services for Media

| Infos.
Publié le: décembre 11th, 2015

KEEPER wint eerste persprijs op 30ste IFFF Namen



De eerste uitreiking van de Prijs van de Filmkritiek ( UFK & UBFP)
30ste INTERNATIONAAL FESTIVAL VAN DE FRANSE FILM NAMEN

Op donderdag 8 oktober, reikten de Unie van de Film kritiek (UFK)en de Unie van de Belgische Filmpers (UBFP) samen op de 30ste Internationale Franstalige Filmfestival van Namen, in de categorie Beste Belgische speelfilm (7 films waren er in competitie), de eerste prijs van de Filmkritiek uit. De prijs werd door het platform UniversCiné met 500 euro ondersteund.

Deze nieuwe Prijs van de Filmkritiek werd aan de film « Keeper » (95 ‘) toegekend. Het is het filmdebuut van regisseur Guillaume Senez , gefinancierd door Iota Production. De twee persverenigingen hebben voor de gelegenheid een jury samengesteld van drie journalisten, bestaande uit Nicole Debarre (RTBF), Djia Mambu (Radio Africa – Africiné – Africultures) en Sylvain Gressier (Cinergie – Revue du Cinéma Belge). Ze verantwoordden hun keuze als volgt : « Voor de oprechtheid van de film, de opbouw van het scenario en de subtiliteit van het acteren, emotionneert Keeper ook door het akteer talent van de twee jonge acteurs Kacey Mottet Klein en Galatea Bellugi, die ons met een grote natuurlijkheid een wereld van de adolescent laten zien. »

Bejubeld op het laatste filmfestival van Toronto, kreeg Keeper eerder al de prijs voor de Beste Europese Film in Locarno, in Hamburg en de grote prijs op het film festival van de Franstalige Zwitserse film . Hij zal op 6 januari in België worden uitgebracht.

| Infos.
Publié le: septembre 7th, 2015

DE VOLGENDE FESTIVALS